1 POSTAW RODZICIELSKICHROZWÓJ DZIECKA NIEPEŁNOSPRAWNEGO W WIEKU PRZEDSZKOLNYM W ŚWIETLE POSTAW RODZICIELSKICH

2 „Wychowanie bez błędów jest mitem. Nic takiego nie istnieje„Wychowanie bez błędów jest mitem. Nic takiego nie istnieje. I nie tylko nie istnieje, ale wręcz nie powinno istnieć. Rodzice są ludźmi. Popełniają więc błędy i nie wiedzą wszystkiego. Natomiast odpowiedzialni rodzice nie są mitem. Przeciwnie. Dzieci mają prawo do odpowiedzialnych rodziców.” J.G.Woititz

3 Rodzina...

4 W rodzinie... dziecko przychodzi na światzaspokajane są jego podstawowe potrzeby-fizjologiczne, psychiczne i społeczne przebiega proces rozwoju i wychowania rozwijają się pierwsze wyobrażenia dziecka o własnym miejscu w życiu społecznym kształtują się określone nastawienia i aspiracje nikt nie pozostaje bez wpływu na drugiego człowieka

5 Sposób pełnienia przez rodzinę funkcji wychowawczych oraz wynikające stąd skutki oddziaływań na dziecko zależą w znacznej mierze od postaw matki i ojca w stosunku do dziecka. Na zależność tę zwrócili uwagę psychologowie i psychiatrzy już w latach trzydziestych.

6 Postawy rodzicielskie...

7 Postawy rodzicielskie określają stosunek rodziców do dzieci.M. Ziemska (1969) określa postawę rodzicielską jako tendencję do zachowania się w pewien specyficzny sposób w stosunku do dziecka.

8 Postawa rodzicielska zawiera trzy zasadnicze komponenty: uczuciowy, myślowy i działania.

9 Składnik uczuciowy w postawie jest najbardziej charakterystyczny i znaczący, gdyż wyznacza kierunek, charakter myślenia i działania rodziców. Ujawnia się w formie poglądu na dziecko, oceny jego zachowania.

10 Składnik myślowy znajduje wyraz w poglądach na temat dziecka, w ocenie jego zachowania.

11 Składnik działania to przejaw czynnego zachowania się wobec dziecka.

12 Zazwyczaj zachowania wobec dziecka ulegają zmianom i modyfikacjom wraz z rozwojem dziecka, nabywaniem przez nie nowych umiejętności, jak i pojawianiem się trudności.

13 POSTAWY RODZICIELSKIEwg M.Ziemskiej

14 Prawidłowe

15 Współdziałanie -  rodzice są odpowiedzialni za tworzenie atmosfery współdziałania z dzieckiem. To oni pokazują dziecku wzory zachowania się w rodzinie, w grupie osób i zdrowej współpracy z nimi. Czas i nabywanie doświadczenia wraz z wiekiem sprzyjają umiejętności współdziałania.

16 Akceptacja - opiera się ona na tolerowaniu dziecka takim jakie jest.Nie chodzi tu jednak o całkowite zaprzestanie niwelowania jego nieaprobowanych cech. W odpowiednim wychowaniu powinno się dążyć do pracowania nad „wadami” w taki sposób, by w dorosłym życiu podopieczny był jak najlepiej funkcjonującą społecznie jednostką.

17 Rozumna swoboda – rodzice, widząc rozwój dziecka w umiejętności współpracy z innymi, dają mu coraz większy "kredyt zaufania" i „wolną rękę" w tego typu działaniu. Rodzice, kierując dzieckiem, muszą wiedzieć, w którym momencie ograniczyć jego swobodę, a wktórym na nią pozwolić.

18 Uznanie praw dziecka – uznawanie dziecka za pełnoprawnego człowieka, mającego prawo do odpowiedniej dla wieku autonomii, a zawsze do szacunku i jak najpełniejszego realizowaia potrzeb rozwojowych.

19 Nieprawidłowe

20 Unikająca – rodzice nie przejawiają zainteresowania wobec dzieckaUnikająca – rodzice nie przejawiają zainteresowania wobec dziecka. Nie dbają o jego dobro, zaspakajanie jego potrzeb, nie akceptują jego praw. Rodzice przejawiający taką postawę unikają kontaktu z dzieckiem (ograniczają go do minimum).

21 Odrzucająca - rodzice nie tolerują dzieckaOdrzucająca - rodzice nie tolerują dziecka. Kontakt z nim przepełniony jest wrogością i niechęcią. Czasem może się zdarzyć, iż rodzic manifestuje swoją niechęć w stosunku do dziecka poprzez upokarzanie go.

22 Nadmiernie chroniąca - rodzice, aż do przesady boją się o swoje dziecko. Starają się go wyręczać ze wszystkich czynności, aby ustrzec je przed niebezpieczeństwami. Paniczny strach o bezpieczeństwo dziecka paraliżuje opiekunów. Starają się oni w każdy możliwy sposób chronić dziecko przed niebezpieczeństwami, jakie na co dzień niesie życie.

23 Nadmiernie wymagająca - rodzice całą swoją uwagę skupiają na dzieckuNadmiernie wymagająca - rodzice całą swoją uwagę skupiają na dziecku. Starają się mu stawiać wysokie wymagania, którym nie zawsze potrafi sprostać. Często takie zachowanie opiera się o brak spełnienia własnych planów i ambicji życiowych lub o pragnienie zrobienia z dziecka wzoru do naśladowania. Nierzadko przyczyna tkwi w braku akceptowania własnego dziecka wraz z jego wadami i zaletami.

24 Rodzice dzieci z niepełnosprawnościąnajczęściej prezentują: Postawę akceptacji Postawę odtrącającą Postawę nadmiernej opiekuńczości

25 ZŁOTA ZASADA Prawidłowa postawa rodziców powinna zawierać w sobie dwa aspekty....

26 Miłość, akceptację, szacunek dla dziecka okazywane przez:szacunek dla jego uczuć i potrzeb,­ akceptację dla trudności i ograniczeń dziecka,­ dostrzeganie jego starań i mocnych stron, obdarzanie zaufaniem, poświęcanie dziecku czasu i uwagi.

27 Granice, normy, wymagania stawiane dziecku, których rodzice uczą poprzez:­pokazywanie dziecku praw rządzących światem, pozwalanie dziecku na ponoszenie konsekwencji własnych zachowań, egzekwowanie wymagań. 

28 Czyli…miłość i konsekwencja…

29 Stopień kontrolowania dziecka przez zasadyTyp rodzica Stopień okazywania dziecku miłości i wsparcia Stopień kontrolowania dziecka przez zasady i ograniczenia Dominujący niski wysoki Zaniedbujący Pozwalający na wszystko Kochający i stanowczy

30 „Najlepszym miejscem pod słońcem na ziemi jest dom, w którym rodzice potrafią zrozumieć,że każdy moment i każde doświadczenie – nawet to, które wydaje się dorosłym błahe i nieważne – mają swój udział w kształtowaniu umysłu i charakteru dziecka”   G.Mac Donald

31 Dziękuję Agnieszka Herczakowska