1 Superwizja koleżeńska w profilaktyce wypalenia zawodowego pedagogów

2 Brytyjskie Towarzystwo Doradztwa i PsychoterapiiFormalna dyskusja na tematy dotyczące pracy Prowadzi ją osoba doświadczona w konsultowaniu Celem jest wzrost efektywności pracy z klientem Ważność reakcji, komentarzy, konfrontowania przez superwizora Poszerzenie horyzontów, wypracowanie adekwatnych standardów i metod konsultacji

3 Z tego wynika, że Superwizja nie jest przede wszystkim oceną, lecz jest przede wszystkim pomocą Jest też możliwością rozwoju dla pracownika

4 Departament Zdrowia w Wielkiej BrytaniiFormalny proces profesjonalnego pomagania i uczenia Daje możliwość praktykom do wzrastania w kompetencjach, wiedzy i odpowiedzialności wobec praktyki Jest wsparciem w sytuacjach klinicznych

5 Z tego wynika, że Superwizja powinna wspierać w trudnych sytuacjach zawodowych. W przypadku psychologa klinicznego, psychoterapeuty to sytuacje kliniczne W przypadku pedagoga to sytuacje nadmiernego obciążenia pracą, wyczerpania emocjonalnego, depersonalizacji, czy też obniżenia poczucia własnych dokonań zawodowych

6 Butterworth Superwizja ma centralne miejsce w praktyce klinicznejJest źródłem wzrostu profesjonalnego i edukacyjnego Proponowana w kształceniu pielęgniarek, terapeutów, lekarzy, menagerów, pracowników socjalnych oraz psychologów

7 Superwizja koleżeńskaBrak formalnego lidera Około 7 osób mających względnie zbliżony zakres profesjonalnych doświadczeń Zadaniem pomoc koleżeńska w rozpoznawaniu ukrytych lęków i przeniesień Nie jest to grupa wzajemnej adoracji

8 Superwizja koleżeńskaJej zadaniem nie jest również bezproduktywne narzekanie Pilnowanie zasad jest zadaniem lidera Ważne ustalenie obowiązków każdego należącego do grupy Grupa powinna być mała

9 Superwizji koleżeńskaNa zasady powinni zgodzić się wszyscy Osoby w grupie powinny mieć wspólne doświadczenie zawodowe Należy ustalić na jakich zasadach podejmowane są decyzje Ustalenie czasu spotkań, ich organizacji

10 Wypalenie zawodowe Wyczerpanie emocjonalne DepersonalizacjaBrak poczucia dokonań zawodowych

11 Cherniss – wypalenie zawodoweBrak poczucia dokonań Brak poczucia kompetencji

12 Badania Problem badawczy: Jakie jest poczucie kompetencji zawodowej studentów III roku pracy socjalnej? Grupa – 57 studentów pracy socjalnej Metoda – sondaż diagnostyczny Technika – ankieta Narzędzie – kwestionariusz ankiety Zmienne: poczucie kompetencji, znajomość realiów przyszłego zawodu, znajomość metod samopomocy

13 Narzędzie - Czuję pewność, że dam sobie radę w przyszłej pracy.- Czuję, że zdobyłem wystarczającą wiedzę do pracy zawodowej. - Znam realia mojej przyszłej pracy zawodowej. - Wiem, gdzie szukać pomocy w sprawach zawodowych. - Znam metody somopomocy, które mi pomogą w pracy zawodowej.

14 Histogram 1: Pewność studentów, że dadzą sobie radę w przyszłej pracyHistogram 1: Pewność studentów, że dadzą sobie radę w przyszłej pracy. 1-tak, 0-nie (Źródło: badania własne)

15 Tabela 1: Częstość odpowiedzi na 1 pytanie kwestionariusza ankiety (Źródło: badania własne)Procent Procent ważnych Procent skumulowany Ważne 16 28,1 1 41 71,9 100,0 Ogółem 57

16 Histogram 2: Poczucie posiadania wystarczającej wiedzy do podjęcia pracy zawodowej (Źródło: badania własne)

17 Tabela 2: Częstość odpowiedzi na 2 pytanie kwestionariusza ankiety (Źródło: badania własne)Procent Procent ważnych Procent skumulowany Ważne 45 78,9 1 12 21,1 100,0 Ogółem 57

18 Korelacja pomiędzy odpowiedziami na pierwsze i drugie stwierdzenierho=0,227 p=0,09 Część osób, które uważają, że nie mają wystarczającej wiedzy, uważa również, że nie da sobie rady w pracy zawodowej, czyli grupa uważająca, że nie da sobie rady w pracy zawodowej jest prawdopodobnie tożsama z częścią grupy uważających, że nie mają wystarczającej wiedzy

19 Histogram 3: Przekonanie o znajomości realiów pracy zawodowej (Źródło: badania własne)

20 Tabela3: Częstość odpowiedzi na 3 pytanie kwestionariusza ankiety (Źródło: badania własne)Procent Procent ważnych Procent skumulowany Ważne 10 17,5 1 47 82,5 100,0 Ogółem 57

21 Histogram 4: Przekonanie o znajomości źródeł pomocy w sprawach zawodowych (Źródło: badania własne)

22 Tabela 4: Częstość odpowiedzi na 4 pytanie kwestionariusza ankiety (Źródło: badania własne)Procent Procent ważnych Procent skumulowany Ważne 31 54,4 1 26 45,6 100,0 Ogółem 57

23 Histogram 5: Znajomość metod samopomocy w sprawach zawodowych (Źródło: badania własne)

24 Tabela 5: Częstość odpowiedzi na 5 pytanie kwestionariusza ankiety (Źródło: badania własne)Procent Procent ważnych Procent skumulowany Ważne 29 50,9 1 28 49,1 100,0 Ogółem 57

25 Korelacja pomiędzy znajomością miejsc, do których można się zwrócić o pomoc i znajomością metod samopomocy rho=0,227 p=0,089 Osoby nie wiedzące, gdzie się zgłosić po pomoc, nie znają też metod samopomocy

26 Wnioski z analizy - w większości badani studenci mają poczucie, że dadzą sobie radę w zawodzie, a więc mają poczucie sprawstwa i jakiejś wewnętrznej kontroli, - poczuciu temu jednak towarzyszy często przekonanie o zbyt małej wiedzy dotyczącej spraw zawodowych. Można więc powiedzieć, że studenci ci nie mają poczucia kompetencji, a więc są oni bardziej narażeni na wypalenie zawodowe, - niestety większość studentów III roku, a więc tych, którzy są przed samym egzaminem licencjackim, dającym uprawnienia zawodowe, nie zna metod samopomocy i nie wie, gdzie zwrócić się o pomoc w sprawach zawodowych.

27 Ogólny wniosek z badań zastanychsuperwizja odpowiada na potrzebę posiadania większych kwalifikacji i kompetencji dając informacje zwrotne, dając wsparcie, będąc możliwością konsultacji z innymi profesjonalistami oraz zmniejszając lęk związany z wejściem w zawód. Będąc zaś metodą zwiększającą kompetencje staje się równocześnie, jak można podejrzewać na podstawie teorii C. Chernissa, metodą zmniejszającą poziom wypalenia zawodowego

28 Dziękuję za uwagę